De kerstdagen zijn inmiddels al weer voorbij, maar niet de goede herinneringen aan onze, inmiddels traditionele, shot gun wedstrijd met aansluitend eindejaarsdiner.

Dit keer geen storm, geen hagel en zelfs geen wintergreens maar uiterst aangenaam golfweer en een hoge opkomst. Als vanouds bepaalde het lot de flight-genoten. Je realiseert je dat het onderhand een hechte groep is waarin elke samenstelling borg staat voor een plezierige ronde.

Na het gun shot gaan wij allen op weg naar een ronde met uiteraard zo min mogelijk slagen. En alle oefening ten spijt blijkt dat vaak nog een hele klus. De hazen bleken kennelijk op de hoogte van het jachtverbod want op hole 9 vond één hunner het kennelijk nodig om tot drie maal toe in wandeltempo de fairway te kruisen.

De vogelgriep stond dit jaar de jachtpartij van de beide Paul’s helaas in de weg. Jammer, maar dankzij de Heeren van Liemeer ging het er ook dit jaar weer WILD aan toe.

De tafels waren feestelijk gedekt en de hazenpeper smaakte heerlijk. E.e.a. geschiedde onder het toeziend oog van twee door Bernadette opgezette PRIJSHAZEN. Maar ook Ank, gelukkig weer van de partij, had weer voor fraaie golfbeeldjes gezorgd.

De organisatie heeft geteld, gewikt, gewogen en het oordeel geveld. Berry kreeg één van de ‘Hazebekers’ en de andere prijzen werden door Bernadette en Lex in de wacht gesleept.

En de ‘zwarte knuppel’ ging dit jaar naar een hecht trio: A. F. en P.

Het smaakt naar meer en er wordt ongetwijfeld al weer uitgekeken naar de revanche in 2017.

Dank aan de organisatoren en aan Piet voor de prachtige Amarylli.